Klik hier om weer terug te gaan naar de homepage!
 
Panoramaview Dalyan Project Alles over Turkije
 
 
 
In het voorjaar laten de kusten van de Middellandse Zee en de Egeische Zee een grote bloemenzee zien. 
Wilde bloemen en struiken zijn alom tegenwoordig. Het Taurusgebergte in het zuiden heeft beboste en kale hellingen, 
in de lente en zomer begroeid met gras. Aan de kusten zie je palm-, pijn- en avocadobomen. 
Er groeien vijgen, olijven, citrusvruchten, bananen. Je ziet tabaks- en katoenplantages. 
Kortom, een grote varieteit aan plantengroei.
 
 Het gebied van Dalyan bestaat uit het Koycegiz meer (55km2), en het 10 km 
lange natuurkanaal die het Koycegiz meer met de zee verbindt. 
Waar het kanaal de zee nadert is het een deltagebied met een 7 km lange 
strand op het einde. Dalyan is in het oosten en westen omgeven door
 bergen met bossen. De belangrijkste plaatsen van het gebied zijn:
Koycegiz, Dalyan, Ekincik, Candir en Gokbel. Binnen de grenzen van 
Koycegiz liggen de plaatsen Caunos en de verschillende thermische 
bronnen met hun heilzame werking. De mensen in Koycegiz leven 
voornamelijk van de landbouw en daarnaast tourisme. 
In Dalyan leefde men eerst voornamelijk van katoen 
maar dat is nu ook verandert.
 

Dalyan heeft nu ongeveer 3000 inwoners en die gaan steeds meer richting de toeristische sector.
De inwoners van Dalyan worden in de hoogseizoen verdubbeld door de toerisme. Hierbij komen er ook dagelijks
nog toeristen van de gebieden Marmaris, Fethiye en Bodrum. Op het platteland van Dalyan wordt van de landbouw
geleefd. Verder ook nog van de visserij en honingproductie(bijenkorven).
In Koycegiz en Dalyan heerst het middelandse zee klimaat. De flora en fauna is er ook naar. Het gebied is heel rijk aan
groen. In 1996 is door dhr Guner onderzoek gedaan naar de flora en is men tot de conclusie gekomen dat het gebied
924 soorten planten heeft. In de wateren van Koycegiz en Dalyan leven 19 soorten vissen, 5 soorten schildpadden, 11
soorten hagedissen, 13 soorten slangen en 18 soorten zoogdieren. De rietvelden in het deltagebied kunnen wel 3 meter
hoog worden. 
Door de inzet van binnen en buitenlandse beschermorganisaties is het gelukt om de bouw van een megahotel stop te 
zetten die al was begonnen! Ze hadden het beton al gestort op het iztuzu strand en men zou beginnen met bouwen.
God zij dank is het project stopgezet en het gebied beschermd verklaard zodat de rijken niet hun gang kunnen gaan in
Dalyan. Dalyan is nu het best beschermde strandgebied van heel Turkije. s'Nachts is het absoluut verboden om er 
aanwezig te zijn daarom zijn er betaalde bewakers die het strand beschermen.


Nummer 5 op de kaart is Dalyan! De 10 plaatsen zijn de stranden waar ze hun eieren leggen.
 
  Dalyan is voornamelijk bekend door de Caretta-Caretta schildpadden die er elk 
  jaar weer komen broeden en het is dan ook beschermd gebied. Dat is de
  bekende grote zeeschildpad. Maar Dalyan heeft nog veel meer dan alleen zijn
  Caretta. Wist u dat er in Dalyan ook de zeldzame Amberbomen groeiden?
  We hebben het alsmaar over positieve dingen gehad wat betreft Dalyan. Maar..
  er zit ook een negatieve kant aan natuurlijk! Dat zijn de vervelende mosquitos
  (muggen). Hiervoor moet je je s'avonds beschermen want na 7 uur beginnen ze
  pas met steken. 's Nachts moet je een elektrisch apparaatje hebben waardoor ze
  ook buiten blijven. Blijf lezen en ontdek meer over de Flora & Fauna van Dalyan.
 
 

  Link op het bord staat:
  In verband met de bescherming
  van de caretta het strand tijdens
  de periode van 1 mei - 1aug.
  tussen 20:00 en 08:00 uur niet
  betreden.

  Niet gaan graven of parasols in
  de grond steken of ligbedden
  plaatsen tussen de houten
  palen en de zee.

  Verboden met vervoer het 
  strand op te gaan of te jagen.

  Houd de omgeving schoon
  beschadig de natuur en planten
  niet. Houd je aan de instructies
  van de beschermdiensten.

  Bedankt voor uw aandacht en
  interesse. Minister van
  bescherming en natuurbehoud.
 
 
 
Een schildpadden onderzoeker

  De zeeschildpadden komen hier hun eieren leggen op de zandbank 
  die het kanaal van de zee scheidt. Indien de autoriteiten geen 
  ecologische belangen boven commerciële zullen laten prevaleren, 
  gaan de schildpadden spoedig een wisse dood tegemoet. 
  Natuurbeschermers wijzen erop dat de jonge schildpadden het licht
  van de hotels zullen aanzien voor de weerschijn van de maan 
  in het water en zo niet naar zee maar naar de 
  walkant zullen zwemmen alwaar zij zullen uitdrogen. 
 
 
 
Het Verdrag van Bern is een 
natuurbeschermingsverdrag dat in 1982 is ondertekend 
in Bern en regelt het behoud van wilde dieren en planten 
en hun natuurlijk leefmilieu in Europa. Jaarlijks vindt er 
een bijeenkomst plaats van het 
uitvoerend comite van het Verdrag van Bern. 
Dit comite ziet erop toe of het verdrag wordt nageleefd 
door de veertig aangesloten naties. 
Meestal zitten landen als Griekenland en 
Turkije in het beklaagdenbankje vanwege wolven, 
beren en zeeschildpadden.

Kooi boven een schildpaddennest ter bescherming
 
 

Pasgeboren schildpadden die uit hun nest kruipen en richting zee gaan
  Ieder jaar tussen mei en oktober 
  (vooral eind september) 
  komen de reusachtige Caretta Caretta 
  zeeschildpadden naar het kilometerslange 
  Iztuzustrand om hier hun eieren te leggen. 
  De aantallen nesten per jaar zijn rond de 250.
  Als de zeeschilpad vreemde luchtjes ruikt 
  (o.a. zonnemelklucht in het zand), dan legt 
  zij geen eieren en vertrekt weer. 
  Ook als er toeristen zijn, vertrekt de schildpad 
  zonder eieren haar eieren te leggen in het zand. 
  Mocht ze toch kans zien, dan worden 
  de eieren gelegd en zorgt de zon voor het 
  uitbroeden van de eieren. 
  Dit duurt ongeveer 30 dagen. Vervolgens
  wonen de jonge Caretta's zo'n 4 jaar in het 
  brakke meer tot ze sterk genoeg zijn om 
  de Atlantische oceaan over te zwemmen.
 
 


  De enige voorzieningen op het strand. 
  Houten hutten waar men eten en drinken kan kopen. 
  Wc en douche en een terras met rieten bedekking.
  Er is ook een houten uitkijktoren voor de kustwacht.

  Neem anders hier een kijkje in het Iztuzu strand met
  een panoramaview,

  Klik hier voor een demonstratie!
 
 
 
Dikkopschildpadden (Caretta caretta) zijn een attractie van formaat. Tientallen Nederlandse reisorganisaties ontlenen 
aan het voorkomen van de zeeschildpadden een gratis marketinginstrument en vermelden de zeeschildpadden in 
hun brochures met bestemmingen op alle continenten. Talloze vakantiegangers en natuurliefhebbers genieten van 
het aan land komen, het eieren leggen van de zeeschildpadden en het uitkomen van de jongen, 
terwijl zij zich er niet van bewust zijn hoezeer de dieren in hun voortbestaan bedreigd worden. 
Niet alleen in de Middellandse Zee, maar in vele delen van de wereld leidt dit free rider gedrag tot problemen, 
die uiteindelijk het uitsterven van de zeeschildpad tot gevolg kunnen hebben.

 
 

Om de onderzoek naar de schildpadden voort te
zetten blijft men in tenten slapen op het strand.
 
Deze kamp is speciaal voor de onderzoekers opgezet.
De onderzoekers zijn studenten en komen van de universiteit
 
 


De man die de bijen verzorgt en hun honing verzamelt is de imker. 
De imker rookt een pijp. 
Door de rook blijven de bijen enigszins uit zijn buurt. 
Zijn gezicht beschermt hij met een scherm, 
dat meestal van dunne gordijnstof is gemaakt. 
De bijenkast biedt de imker belangrijke voordelen boven de korf. 
Het dak van de kast zit niet vast. Zo kan de imker gemakkelijk 
de inhoud van de kast controleren en de raten in een kast 
zitten in losse houten raampjes. 
De imker kan de raten dus gemakkelijk verwisselen. 
In een korf of kast woont altijd een groot aantal bijen bij elkaar. 
Zo’n samenlevende groep bijen noemt men een bijenvolk.
 
       
          Deze kameleon hierboven kwam even een bezoekje brengen bij Beyaz Gul. Alle 6 foto's zijn dezelfde kameleon!
          Uiteindelijk is hij in de grootste olijvenboom in onze tuin geklommen en daarna hebben we hem niet meer gezien.
 

Ook muggen kunnen behoorlijk hinderlijk zijn tijdens de vakantie. 
Zit je net lekker van een zwoele zomeravond te genieten, 
komen de muggen. In Nederland blijft het resultaat van een 
muggenbeet beperkt tot jeuk en een bult. 
Dit is in Turkije ook het geval.
Dalyan is een kleine plaats vlak bij de zuidkust van Turkije. 
Dalyan betekent ongeveer iets als 'visserij', logisch, 
in vroegere tijden was de visserij de belangrijkste vorm van 
economie voor dit gebied. Dalyan staat bekend om zijn muggen. 
Het dorp ligt aan een rivierdelta en is een beetje moerassig. 
Dalyan ligt op een plaats die zo vochtig is dat er niet eens zo 
lang geleden nog malariamuggen voorkwamen.
Het middel wat de Turken zelf gebruiken tegen muggen heet 
SIN KOV en is overal te koop in sprayflesjes of flaconnetjes.
Een groot aantal mensen kan trouwens niet slapen als er 
een mug in de kamer zit. Genoeg redenen om te proberen 
ze uit het huis te houden. Chemische bestrijdingsmiddelen 
(spuitbus, evaporator in het stopcontact) kunnen soms 
noodzakelijk zijn als de plaag te groot wordt, maar veelal 
kunnen een aantal minder drastische maatregelen volstaan.
 
 

In het voorjaar, vooral in mei, bloeit overal de Oleander 
uitbundig en dat is een geweldig mooi gezicht. 
De Oleander heeft van nature een roze kleur. 
Oleander is eigenlijk de soortnaam van het geslacht Nerium. 
Oleander is de samentrekking van het woord olijf (olea) en manlijk,
 krachtig (andreios). 
De officiele naam is dus Nerium oleander. 
De plant is familie van de maagdenpalmen (Apogynaceae). 
Insecten moeten veel moeite doen om de nectar van deze 
plant uit te zuigen. Sommige zwakke insecten overleven dit niet. 
In gebieden rond de Middellandse Zee bereiken struiken wel 
een hoogte van vier tot vijf meter.
Wist je dat;
...er in Turkije ongeveer 9.000 bloemsoorten zijn waarvan er 3.000 
inheems zijn. In heel Europa zijn 11.500 verschillende bloemsoorten.
 
 


Trionix- Trionguis. Ook wel onder de Turkse bevolking sivriburun genoemd. Dwz scherpe neus.
Deze schildpad heeft een zachte huis. Lang geleden kwamen deze schildpadden voor in de
rivier "de Nijl". Maar door de vervuiling zijn ze verder gaan zwemmen tot de rivieren van de
middellandse zee. Hier leven ze in de meren en rivieren en in zwavelhoudende wateren.

 
 





Hiernaast ziet u een ooievaar uit het Leylek Park.
Deze park ligt tussen Ortaca en Dalyan.
Hier kunt u lekker eten en aangenaam genieten
van het uitzicht op de ooievaren.
Het zijn er een heleboel dus u kunt fotograferen
naar hartelust.
Het eten is goed en de service is ook goed.
Omdat het tussen Dalyan en Ortaca ligt kunt
u er het beste met de dolmus heen.
 
 


Tijdens de boottocht over de Dalyan cayi naar Kaunos heeft u kans om de 
zeldzame grote Afrikaanse drieklauw tegen te komen, 
een zoetwaterschildpad die meer dan een meter lang kan worden. 
Ook de kleinere en talrijkere Euraziatische waterschildpad 
komt voor in dit waterrijke gebied.

Inwoner van Kaunos, een Griekse landschildpad (Testudo hermanni). 
De Griekse Landschildpad is een van de meest gehouden schildpadden 
in Nederland. Ze zijn familie van de Testudinae oftewel de landschildpadden. 
Hij komt vooral voor in Griekenland en de Balkanlanden. 
Er zijn 3 verschillende soorten: de Testudo Hermanni Hermanni uit Zuid-Italie, 
de Testudo Hermanni Boetgeri uit Griekenland/Turkije en de 
Testudo Hermanni Robertmertensi uit Zuid-Italie/Zuid-Frankrijk/Oost-Spanje.
 
 
Het meest opvallende kenmerk aan de Griekse Landschildpad is het 
pantser boven de staart; dit bestaat uit 2 delen, terwijl dat bij andere soorten 
uit 1 stuk bestaat. 
Echter bij de Testudo Hermanni Boetgeri bestaat dit deel ook uit 1 stuk.

Geslachtsonderscheid kun je bij deze dieren vaak pas na een jaar 
of 3 maken. De mannetjes hebben een holler buikschild en langere staart. 
Aan die staart zit bij de Boetgeri's een soort hoorntje. 
De anus zit ook verder naar achteren in de staart bij mannetjes. 
Vrouwtjes hebben een heel kort staartje, net een stompje. 
Mannetjes en vrouwtjes worden meestal even groot, zo rond de 
20 centimeter. Boetgeri's daarentegen kunnen wat groter worden, 
zo rond de 35 centimeter. Griekse Landschildpadden worden over 
het algemeen erg oud, ongeveer 50 jaar en soms zelfs ouder. 
Griekse Landschildpadden zijn echte avonturiers. 
Ze zijn dol op klimmen, klauteren, graven en lopen. 
Als ze ergens heen willen, dan gaanb ze daar ook heen. 
Ze klimmen over alle obstakels heen en laten zich met 
gemak een paar tientallen centimeters naar beneden vallen.
 
 

De Bladeren van een Amberboom
De gelige hars die de amberboom voortbrengt
Amberbossen
Aan de oevers van het Koycegizmeer zijn op veel plaatsen 
(bijvoorbeeld bij de camping) grote moerassige gebieden te 
vinden met amberbomen. Deze boom, die 15 m hoog kan worden, 
levert een hars die wordt gebruikt voor medicinale doeleinden 
en in parfums(zegt men). 
Het amberbos is 200 jaar oud, gelegen in een moeras waar je 
in de zwampige hitte voet voor voet moet lostrekken.
De amber of styraxbalsem wordt door 
middel van inkepingen uit de schors gewonnen. Het meer is één 
van de weinige vindplaatsen ter wereld van de amberboom.

De liquidambar styraciflua , zoals de amberboom in het Latijn heet, 
komt van oorsprong niet in Nederland voor. 
Zijn wortels liggen in Centraal- en Oost-Amerika en in Mexico. 
Daar kan de trage groeier wel 45 meter hoog worden. 
Hier in Nederland wordt de amberboom maximaal zo’n vijftien meter. 
De boom doet er zo’n tien jaar over om zes 
meter hoog te worden. Het blad van de amberboom heeft de vorm 
van een hand. 


In het najaar krijgt de anders heldergroene lommer de meest 
schitterende tinten: purper, scharlaken, vermiljoen, citroengeel. 
Deze herfsttinten maken de boom populair voor tuinen en parken.
Bij warm weer scheiden de bladeren kleverige hars af, die in het 
verleden wel gebruikt werd in de betere schoencrème. 
Wie met het blad over leer wrijft, het leer even laat staan en dit 
vervolgens met een doek oppoetst, houdt er glimmend en 
waterafstotend leer aan over. Het hout van de amberboom wordt 
geimporteerd vanuit Amerika onder de naam ‘satijn noten’. 
De vraag hiernaar is in Nederland gering. In de Verenigde Staten 
en Engeland wordt het wel gebruikt in de meubelindustrie. 
Het hout is niet geschikt voor buitenwerk. 


                                  
                                            Amberboom

De naam ‘amberboom’ is bedacht door natuuronderzoeker 
Hernandez, die in de zestiende eeuw door Philips de Tweede 
van Spanje naar het pas ontdekte Mexico gestuurd werd 
om daar de natuurproducten te onderzoeken. Hernandez 
rapporteerde terug aan zijn opdrachtgever over de ‘liquid amber’, 
vloeibare amber. De gelige hars die de boom voortbrengt, 
doet denken aan amber, de zeer kostbare stof die gebruikt wordt 
in parfums. In tegenstelling tot de naam zou doen vermoeden, 
heeft amber niets te maken met de amberboom. 
De geurstof komt uit de darm van een potvis. 
Mocht u dit najaar nog eens in Joure komen, zie dan even met aandacht de duizenden herfsttinten van de amberbomen. Volgend jaar kan het niet meer. Wist u dat er in Turkije 20 amfibiesoorten zijn, 8 tweeslachtige diersoorten en 12 kikkersoorten. De meest voorkomende kikkersoort is de zeekikker.
 
 
 
Als de zeespiegel stijgt, vloeit er zout water 
in het meer. Vele soorten vis waaronder de 
zeebaars (levrek) en harder (kefal) worden
 aangelokt door de lage-zout concentratie 
en komen hier broeden. De grote houten 
geraamten die je overal in het water ziet, 
zijn bedoeld om de vissen op hun weg 
terug naar de zee te vangen. Een methode 
die al vanaf de oudheid, van generatie 
op generatie is overgeleverd.

Wist je dat er in Turkije meer dan 190 
vissoorten zijn? Door het uitzetten van nuttige 
vissoorten is de natuurlijke visstand wel 
enigszinds vertroebeld.
 

 Bij de oude stad Kaunos kan je de opgravingen bekijken 
met o.m. een Byzantijnse basiliek, een Romeins badhuis, 
een theater, de stadsmuren en nog veel meer, 
waaronder deze twee hagedissen. 
De zandhagedis (Lacerta agilis) is een nogal zwaar 
gebouwde hagedis met een forse kop. 
Het dier vertoont op de rug en op de staart een 
donkerbruine band, waarvan de tekening erg variabel is. 
Mannelijke zandhagedissen hebben bovendien 
opvallende groene flanken. Zandhagedissen leven 
voornamelijk in droge gebieden met enige dichte lage 
vegetatie, zoals heidevelden, akkerranden, 
wegbermen en hagen. Voor het leggen van de eitjes 
kiezen de vrouwtjes zonnige, onbegroeide zandige 
plekken uit. De eitjes worden daar enkele centimeters 
diep ingegraven. De warmte van de zon zorgt dan 
voor de verdere ontwikkeling van de eieren.
 
 
De wilde geit (Capra hircus) is de voorouder van de 
gedomesticeerde geit, zoals wij die kennen. 
Geiten worden gehouden voor hun vlees en melk. 
In het wild leven ze in kudden en leven ze veelal in 
rotsachtige gebieden. Herkomst van de geit is 
Zuid-Oost-Europa en Azië en zijn voedsel kan 
bestaan uit woestijnplanten, bladeren, twijgen. 
Zijn grootte kan worden schouderhoogte ca. 90 cm 
en lengte 150 cm en het gewicht 115 kilo. 
De geiten op de foto verblijven bij de oude stad 
Kaunos en hebben uitzicht op de Middellandse 
zee en het schildpaddenstrand.
 
 
 
In Dalyan zijn slangen die giftig kunnen zijn. 
Slangen zijn vaak schuw, maar maak ze niet van dichtbij 
wakker want dan schrikken ze en trekken ze ten strijde.
 
Een zich achter een tak draaiende sprinkhaanachtige 
insect met de juiste schutkleuren.
 
   
 

Katoen kent iedereen. Katoen groeit volop in Dalyan.
Daar worden enorm veel dingen van gemaakt. 
Toch is de plant "Katoen" heel erg onbekend. 
Dat is jammer want deze plant geeft heel veel 
plezier en is vooral ook leerzaam voor kinderen. 
De plant zelf ziet er niet heel erg mooi uit. 
De bloemen zijn prachtig, maar dan komt het 
grote wonder en de spanning. 
Er ontstaat een dikke bolle knop. 
Nu maar afwachten hoelang het duurt voordat hij 
open gaat. Dan opeens daar is de prachtige 
pluk "watten". Daar is de katoen. J
e kunt de hele tak drogen en hij blijft jarenlang mooi. 
In de pluk watten zitten weer zaden die 
weer gebruikt kunnen worden.

         De plant begonvil met een mooie vlinder
 
 
In Dalyan en omgeving zijn er veel olijvenbomen.
Olijven worden veel gegeten in Turkije. Dit gebeurt
meestal bij het ontbijt.
Deze meneer rechts is in de boom geklommen om
olijven te plukken. Beneden staan er mensen met
een kleed of laken om de olijven op te vangen.

Wist u dat er in Turkije tot nu toe 426 vogelsoorten 
gevonden zijn. 240 Daarvan broeien hier regelmatig.
Wist u dat er in Turkije meer dan 91 reptielsoorten zijn?
 
Slechts 7 daarrvan vindt u terug in Midden-Europa. 
Zo zijn er o.a. 6 Gekko´s, 20 hagedissen en 
37 slangensoorten.

Wist u dater in Turkije ruim 125 soorten zoogdieren zijn?
De leeuw en de gazelle, gevolgd door de bever, tijger, 
luipaard en de kropgazelle zijn de laatste eeuw 
helaas verdwenen.
 
Deze pagina is ververst op: Wednesday, 15 April, 2009
Klik hier om weer terug naar de homepage te gaan  
 
 
Klik hier om weer terug te gaan naar de homepage!