Klik hier om naar onze Turkse Troel te gaan!
Bron:  De Garnalenpelster
Ik kijk naar de graven, het zijn graven uit de byzantijnse tijd. 
Toen begroeven ze de mensen hoog in de bergen in plaats van diep in de aarde 
zodat je niet over ze kon lopen. En op deze manier verloor je de overledene 
ook niet echt uit het oog.

Ik zit op een steiger van een pensionnetje in Dalyan, een vissersdorpje. De groene rivier is half dichtgegroeid met riet en achter het riet liggen de heuvels met de graven.
’s Avonds worden ze verlicht. Sommigen vinden dat niet natuurlijk, maar ik vind het mooi om de graven ’s avonds ook te kunnen zien. Ze vertellen mij iets. Ik zit hier om mijn verleden op te schrijven. Het verleden dat ik in mij begraven heb, ga ik weer tot leven brengen, en daar doet die avondbelichting mij aan denken.
Het pension is klein en lief, het heet BEYAZ GUL, witte roos. De eigenaresse is een dame die veertien jaar in Nederland heeft gewoond, maar zich nooit echt thuis voelde. Ze is teruggekeerd en heeft dit pensionnetje met vier kamers opgezet. Er is een restaurantje aan de oever van de rivier. Op de steiger staan vijf tafels, die moet je reserveren, want het is de beste, meest gewilde plek. Een klein tafeltje op de steiger heb ik voor twee maanden gereserveerd. Zo lang zal ik hier logeren, en ik wil elke dag dezelfde tafel.
Op een avond hoor ik een Nederlandse man zeggen: ‘Maar dat is onze tafel, mijn vrouw en ik eten altijd aan die tafel.’ Ik kijk hun kant op, aan hun gebaren te zien gaat het om de tafel waar ik zit. Ik loop naar ze toe en zeg dat ze gerust aan die tafel mogen zitten, ik neem wel een andere. Maar het zijn hele aardige mensen, ik mag blijven. Ik sta toch op, want zij zijn met zijn tweeën en ik gun hun dit romantische plekje.
Zijn nemen plaats aan de tafel en vragen of ik erbij kom zitten voor een glaasje rode wijn. Een mooi gebaar, dat ik met alle plezier aanvaard.
Ze komen uit een dorpje bij Almelo. Ze zijn verliefd geworden op dit mooie plekje en hebben een stuk land gekocht en daar hun huis op laten bouwen, sindsdien komen ze elk jaar. Vredige, vrolijke mensen zijn het.
Ik wist het, dit is een goede plek om te zijn, om te schrijven. Je geest wordt hier helder en rein. Nilgun Yerli
Klik hier om weer terug naar de homepage te gaan!